Bietentocht

Geschiedenis Bietentocht

Sinds 1999 wordt in Zeeland de Bietentocht gevaren. Het idee achter deze tocht is het visueel en beleefbaar in stand houden van een stukje geschiedenis. De traditionele platbodems varen met symbolische hoeveelheden bieten die elke morgen gebracht worden met dank aan de Suikerunie en aan boord genomen worden in een rieten mand. In het staande wand (de stalen kabels die de mast op zijn plek houden) zal elk deelnemend schip een houten suikerbiet voeren, de meeste schepen hebben al een hele rij omdat ze vaker hebben meegedaan. Als er een gouden tussen hangt is het schip ooit winnaar geweest.

 

De bietjes worden gemaakt door de kinderen van de LOL, zie de kop uitgelicht.

 

 

De bietentocht is niet gesubsidieerd en kan alleen bestaan doordat lokale en regionale berdijven zich willen inzetten voor het behoud van dit evenement. De Suiker Unie is al dertien jaar hoofdsponsor van de Bietentocht.

 

 

 

 

 

 

 

 

In de eerste jaren werd er in drie dagen een traject afgelegd van St. Annaland naar Goes en Bruinisse de bieten werden gelost in Steenbergen.

 

In Steenbergen staat de suikerfabriek van de Suikerunie dus was dit een mooi symbolisch eind van de tocht.

 

Vanwege veranderingen binnen de jachthaven en de gemeente in Steenbergen is het echter zeer moeilijk geworden daar met gemiddeld 20 platbodems binnen te liggen en is de tocht aangepast naar St. Annaland, Goes, Zierikzee, Bruinisse met als eindbestemming Willemstad.

 

Ooit in de beginjaren heeft het een keer zo hard gewaaid dat de tocht is gevaren op de Grevelingen.

 

 

 

In eerste instantie was het schip dat het snelste voer de winnaar,echter zijn er dan altijd een aantal schepen die kans maken op de overwinning en een aantal niet. Dit heeft alles te maken met de bouw, vorm en mogelijkheden van de schepen. Om wat meer spanning en plezier voor iedereen te krijgen zijn de spelregels in de loop van de jaren aangepast.

 

 

 

 

 

 

Tijdens de tocht is het de uitdaging zo traditioneel mogelijk te varen. Dit betekent zo min mogelijk op de motor varen, geen elektrische lieren te gebruiken etc. Er wordt aangemoedigd zoveel mogelijk oude technieken te gebruiken, hiervoor krijg je extra punten terwijl bijvoorbeeld op de motor varen strafpunten oplevert.

 

Als de wind in het kanaal van Goes op de kop staat en er niet gezeild kan worden wordt er door de bemanning zoveel mogelijk gejaagd (het schip voort trekken), al dan niet met behulp van paarden of oude tractortjes.

 

Ook het afmeren van de schepen gebeurt waar mogelijk, men moet natuurlijk wel redelijkerwijs kijken naar de veiligheid, op de oude manier. Afremmen met putsen (emmer aan een touw) en op de hand verhalen (veranderen van plaats) leveren leuke taferelen op voor de toeschouwers. Wegvaren zonder motor op zeil is een echte kunst, zeker in een volle haven met alle andere schippers die vol interesse en kritisch staan te kijken!

 

 

 

Ook worden punten gegeven voor traditionele ludieke akties en bemanning in traditionele kledij. Hoewel dit laatste niet verplicht is, is het wel de wens van de organisatie dat de schippers hier zoveel mogelijk naar streven.

 

Er zijn echter geen verplichtingen en verschijnen er regelmatig zeer kleurrijke lieden aan de start die de tocht als hippie, tovenaar of gallier volbrengen.

 

 

 

 

 

 

Degene die de meeste punten heeft verdiend is de winnaar van dat jaar en ontvangt de wisselbel, waarin de naam van zijn of haar schip en het jaartal van de overwinning gegraveerd zal worden.

 

 

 

Daarnaast is het de bedoeling dat de schepen een logboek inleveren wat beoordeeld wordt naar uitvoering en originaliteit, hiervoor is een wisselbeker.

 

 

 

Tot en met 2009 was de finisch altijd in Bruinisse waar de keurmeester van de Suikerunie elk jaar op ons te wachtte voor de bietenkeuring. Elk schip wordt gevraagd iets met de suikerbiet te doen en deze in te leveren. Zie de kop bietenkeuring.

 

De keurmeester beoordeelt alle bieten creaties en hiervoor stelt de suikerunie elk jaar een prijs ter beschikking. Daarna wordt er een borrel gedronken die zeilmakerij Vrijheid Nautic voor ons koud zet.

 

 

Voor de eerste keer is dit jaar de prijs uitgerijkt voor de snelste zeiler tijdens de tocht. De prijs is gesponsord door Zeilvloot Zierikzee van Jaap Klok.

 

 

Als afsluiting eten alle deelnemers samen een maaltijd die gesponsord wordt door de Suikerunie en dan vindt ook de bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking plaats. Vervolgens vertrekken de schepen de volgende ochtend weer naar hun thuishaven.

 

 

 

Vanaf 2010 hebben we er echter voor gekozen om nog een dag verder te varen en te eindigen in Willemstad waar de bieten gekeurd zullen gaan worden en het eind diner zal plaats vinden.